Jaki nadruk na odzieży trudnopalnej, żeby nie pogorszyć jej właściwości ochronnych?

Do odzieży trudnopalnej stosuje się specjalne nadruki lub transfery przebadane razem z konkretnym materiałem, ponieważ zwykła folia czy farba może zmienić jego zachowanie pod wpływem płomienia i temperatury. Bezpośredni nadruk jest możliwy, jeśli technologia została dopuszczona przez producenta odzieży i nie wpływa na jej zgodność z normami. Sam certyfikat transferu nie zawsze wystarcza — znaczenie ma cały zestaw: tkanina, nadruk, temperatura aplikacji i miejsce oznakowania. Najlepiej potwierdzić wybraną metodę u producenta odzieży albo firmy wykonującej oznakowanie odzieży ochronnej.

Do odzieży trudnopalnej stosuje się specjalne nadruki lub transfery FR, przebadane razem z danym typem materiału i zgodne z normą, według której certyfikowana jest odzież. Zwykła folia, haft czy farba mogą zmienić zachowanie tkaniny pod wpływem płomienia, a dodatkowo uszkodzenie materiału podczas aplikacji może unieważnić certyfikację. Nadruk bezpośredni jest możliwy, jeśli technologia i użyte farby mają potwierdzoną zgodność, ale dobrze trzymać się rozwiązania zaakceptowanego przez producenta odzieży. Według jakiej normy jest certyfikowany konkretny model?

Przy odzieży trudnopalnej zwykły nadruk albo standardowy termotransfer może osłabić jej właściwości ochronne, zwłaszcza pod wpływem wysokiej temperatury. Stosuje się więc specjalne transfery lub naszywki trudnopalne, przebadane razem z konkretnym materiałem i zgodne z normami przypisanymi do danej odzieży. Sam certyfikat transferu nie zawsze wystarcza, bo po naniesieniu oznakowania odpowiedzialność za zgodność gotowego wyrobu bierze producent lub podmiot wykonujący modyfikację. Najlepiej ustalić technologię bezpośrednio z producentem odzieży i nie znakować jej we własnym zakresie.