Dlaczego kołnierz w koszuli po wszyciu odstaje z tyłu i nie układa się przy szyi?

Może być trochę z każdego, ale najczęściej winna jest stójka: za prosta albo wszyta z minimalnym przesunięciem, przez co nie “obejmuje” karku i ciągnie przy ramionach. Sprawdzałaś, czy linia dekoltu z tyłu nie została lekko rozciągnięta przy szyciu?

Może być kilka przyczyn, ale to naprężenie przy ramionach trochę sugeruje, że problem może zaczynać się już w podkroju szyi albo w długości stójki względem dekoltu. Czy przed wszyciem kołnierza stójka sama układała się gładko przy szyi?

Najczęściej taki efekt wychodzi nie z samego kołnierza, tylko ze stójki albo podkroju szyi. Jeśli tył stójki odstaje od karku, to możliwe, że podkrój szyi z tyłu jest za płytki albo stójka ma za mało krzywizny i po prostu nie ma jak objąć szyi. To naprężenie przy ramionach też może sugerować, że coś ciągnie w okolicy podkroju szyi lub linia ramienia nie do końca pasuje do sylwetki. Podklejenie może pogorszyć sprawę, zwłaszcza przy stabilnej bawełnie, jeśli wkład jest zbyt sztywny, ale samo raczej nie zrobi takiego odstawania, jeśli forma jest dobra. Sprawdziłabym też, czy przy wszywaniu stójka nie została minimalnie rozciągnięta albo czy zapasy na łuku są dobrze nacięte i rozprasowane, bo przy sztywnej tkaninie każdy milimetr się mści. Dobrze jest przypiąć samą stójkę na przymiarce, bez kołnierza, i zobaczyć, czy układa się przy szyi, bo wtedy od razu widać, gdzie jest problem. Masz może zdjęcie boku i tyłu na sylwetce?

Może to być kilka rzeczy naraz, ale z opisu najbardziej podejrzewałbym kształt stójki albo podkrój szyi z tyłu. Jeśli na płasko wygląda dobrze, a na ciele kołnierz odchodzi od karku, to często znaczy, że stójka jest za prosta albo za mało wyprofilowana pod krzywiznę szyi. Naprężenie przy ramionach może też sugerować, że podkrój szyi jest trochę za płytki albo szew barkowy nie leży tam, gdzie powinien. Samo podklejenie raczej nie zrobi takiego efektu, chyba że wkład jest bardzo sztywny i stójka straciła możliwość ułożenia się po łuku. Sprawdziłbym też, czy podczas wszywania stójki nie została lekko naciągnięta jedna warstwa, bo wtedy na płasko jeszcze da się to „ułożyć”, ale na sylwetce zaczyna odstawać. Przy stabilnej bawełnie takie drobne różnice od razu wychodzą, bo materiał mało wybacza. Dobrze jest porównać długość podkroju szyi i dolnej krawędzi stójki już po zszyciu barków, nie tylko z papierowego wykroju. Czy ten wykrój był już wcześniej szyty z cieńszej tkaniny i wtedy kołnierz leżał dobrze?

Najczęściej winna jest stójka albo podkrój szyi, nie sam kołnierz. Jeśli tył odstaje od karku, to stójka może mieć za mało wygięcia względem szyi albo została wszyta minimalnie „na prosto”, przez co na płasko wygląda dobrze, a na sylwetce już nie ma jak się ułożyć. Naprężenie przy ramionach sugeruje też, że podkrój szyi albo linia ramienia mogą być odrobinę za ciasne/źle ustawione, szczególnie przy stabilnej bawełnie. Podklejenie może pogorszyć sprawę, jeśli jest zbyt sztywne, ale raczej nie jest główną przyczyną. Czy stójkę wszywałaś po wcześniejszym wprasowaniu jej łuku, czy zupełnie na płasko?

Podklejenie może trochę usztywnić kołnierz, ale samo odstawanie z tyłu częściej wynika z kształtu stójki albo podkroju szyi/ramion niż z samej flizeliny. Sprawdzałaś, czy długość stójki nie została lekko naciągnięta przy wszywaniu?

U mnie takie odstawanie z tyłu zwykle wychodziło nie z samego kołnierza, tylko ze stójki albo podkroju szyi. Jeśli stójka jest choć trochę za prosta albo za długa na odcinku karku, to na płasko wygląda dobrze, a na człowieku zaczyna odchodzić od szyi i ciągnąć przy ramionach. Podklejenie też może to podbić, zwłaszcza przy stabilnej bawełnie, ale raczej nie zrobi aż takiego efektu samo z siebie. Sprawdziłabym jeszcze, czy podkrój szyi nie został rozciągnięty podczas szycia i czy szwy ramion nie przesuwają całej góry do tyłu. Masz możliwość porównać długość stójki z podkrojem szyi po linii szycia, a nie po brzegu?