Jaki nadruk na wiskozowej sukience, żeby nie falował materiał i nie odkształcał się po praniu?

Przy cienkiej wiskozie problem często robi zbyt gruba warstwa farby albo zbyt agresywne utrwalanie, więc celowałbym raczej w miękki druk pigmentowy na bazie wodnej niż w cięższe folie czy mocno kryjące plastizole. Przy grafice 25 cm dobrze też rozbić pełne aple na drobniejszy raster albo bardziej „oddychający” wzór, bo duża zwarta plama będzie pracowała inaczej niż sama tkanina. Przed produkcją dobrze wyprać i wykurczyć materiał, a próbkę ocenić dopiero po praniu i prasowaniu, bo wiskoza potrafi mocno pokazać różnice napięcia. Jaki to był nadruk na tej pierwszej próbce: sitodruk, DTF, sublimacja czy coś innego?

Przy cienkiej wiskozie lepiej sprawdza się miękki nadruk wodny albo pigmentowy z małą ilością farby, bo duża pełna apla potrafi ściągnąć materiał i zrobić taki „placek” na sukience. A grafika jest pełna, czy bardziej liniowa z prześwitami tkaniny?

U mnie przy cienkiej wiskozie najlepiej sprawdził się bardzo miękki, rozproszony nadruk zamiast pełnej zwartej plamy, bo każda grubsza warstwa od razu robiła „łatę” i po praniu lekko ciągnęła materiał. A ta grafika ma dużo pełnego krycia, czy bardziej delikatne linie?

Przy cienkiej wiskozie falowanie często wychodzi od zbyt dużej ilości farby/kleju albo za wysokiej temperatury przy utrwalaniu, więc raczej szedłbym w miękki sitodruk wodny albo pigment DTG, ale z mocno ograniczonym kryciem. Przy grafice 25 cm lepiej unikać pełnej, zwartej plamy, bo nawet jeśli nadruk wygląda dobrze na stole, na sukience będzie pracował inaczej niż tkanina. Dobrze sprawdzają się wzory rozbite, z prześwitami, cieńszą warstwą i próbą po dekatyzacji materiału, bo wiskoza potrafi jeszcze „siąść” po pierwszym praniu. A ta próbka była robiona na już wypranej/dekatyzowanej tkaninie?

Przy cienkiej wiskozie problemem zwykle jest za ciężki nadruk albo za wysoka temperatura/za długi docisk przy utrwalaniu. Jeśli grafika ma 25 cm szerokości i jest dość pełna, to nawet elastyczna farba potrafi zrobić taką „łatę”, która pracuje inaczej niż reszta sukienki. Ja bym szedł raczej w sitodruk wodny albo pigmentowy, cienko położony, najlepiej z rozrzedzoną kryjącą bazą, a nie w grubą plastizolową warstwę czy flex. Pomaga też rozbicie grafiki, czyli mniej dużych pełnych pól, więcej prześwitów i drobniejszych elementów, bo wtedy tkanina mniej się ściąga na granicy nadruku. Przy wiskozie dobrze sprawdzić też stabilizację materiału przed drukiem, bo ona sama po praniu lubi jeszcze popracować. Jeśli nadruk musi być bardzo wyraźny, to zrobiłbym próbę na docelowej gramaturze i po pełnym cyklu: druk, utrwalenie, pranie, suszenie, dopiero wtedy ocena. Czasem różnica między „faluje” a „leży miękko” wynika bardziej z parametrów suszenia niż z samej farby. Jaka to dokładnie wiskoza: tkana czy dzianinowa i jaka mniej więcej gramatura?

Przy cienkiej wiskozie problem często robi zbyt gruba warstwa farby albo za wysoka temperatura utrwalania, bo tkanina od razu zaczyna pracować inaczej niż reszta sukienki. Lepiej wychodzą miękkie farby wodne/pigmentowe albo DTG z małym nasyceniem, a nie ciężki plastizol czy folia, szczególnie przy grafice 25 cm na klatce. Pomaga też rozbić projekt na mniej zwartą aplę, bo duży pełny prostokąt prawie zawsze trochę usztywni i ściągnie wiskozę. Dobrze zrobić próbkę po dekatyzacji materiału i od razu wyprać ją tak, jak będzie prana gotowa sukienka. Jaki nadruk był użyty w tej pierwszej próbie?